نگاه دیگران/ بخش بخش هفتادم؛
بازی بزرگان؛ سناریوهایی برای همزیستی چین و آمریکا در دهه ۲۰۳۰
مواهب مادی. باتوجهبه روندهای اقتصادی فعلی و پیشبینیهای رشد، شرایط مادی برای یک تعادل پایدار احتمالا تا زمانی که ایالات متحده بهطور فعال در امور سیاسی و نظامی منطقهای درگیر باشد، ادامه خواهد داشت. این امر بهویژه در صورتی صادق خواهد بود که رشد چین بیش از آنچه اکنون کُند شده است، کاهش یابد (که باتوجهبه موانع آشکار اصلاحات اقتصادی در این کشور، این امر امکانپذیر است). این تعادل همچنین به توانایی ایالات متحده در حفظ سطوح فعلی هزینههای دفاعی نسبت به تولید ناخالص داخلی و تمرکز تلاشهای دفاعی بر قابلیتهای مرتبط با منطقه و همچنین توانایی آن در حفظ یک بازار جذاب برای بسیاری از کشورهای جهان بستگی دارد. یک رکود بزرگ یا یک چرخش سیاسی متمرکزتر در ایالات متحده یا بازگشت غیرمنتظره به رشد اقتصادی سریع (مثلا بیش از ۶ درصد) در چین میتواند دستیابی به یک تعادل پایدار را دشوارتر کند.
فناوری. پیشرفت در قدرت محاسباتی، کاهش هزینههای پرتاب فضایی، هوش مصنوعی و فیزیک کوانتومی پیامدهایی برای توسعه بهعنوانمثال موشکهای تهاجمی و دفاعی، سیستمهای بدون سرنشین و اطلاعات، نظارت و شناسایی خواهد داشت. بااینحال، چگونگی بهکارگیری یا تطبیق فناوری غیرنظامی برای اهداف نظامی، فهرستی از گزینهها را ارائه میدهد. دلیل کمی وجود دارد - اگر نخواهیم بگوییم هیچ دلیلی وجود ندارد - که باور کنیم فناوری بهتنهایی عواملی را که تهاجم (بهویژه تهاجم دوزیست) را دشوار و پرخطر کردهاند، معکوس خواهد کرد؛ اما انتخابهای رهبران نظامی بر روشهای خاص اعمال پیشرفتها در دنیای غیرنظامی بر سیستمهای نظامی تاثیر خواهد گذاشت.
متحدان و شرکا. متحدان و شرکا در بحبوحه نگرانیهای خود در مورد قدرت چین، به «در آغوش کشیدن» ایالات متحده ادامه خواهند داد. مسائل دائمی مرتبط با سیاستهای محلی و توافقات مربوط به وضعیت نیروها، همچنان ترتیبات استقرار پایگاهها را پیچیدهتر خواهد کرد. نظرسنجیهای افکار عمومی در کشورهای مختلف، حمایت قوی از اتحاد مربوطهشان با ایالات متحده را نشان میدهد؛ اگرچه تعداد کمی از جوامع محلی از حضور گسترده یا اصلاحشده ایالات متحده استقبال میکنند. بااینحال، بهرغم هرگونه مخالفت محلی، نگرانیهای دولتهای این کشورها در مورد محیط امنیتی در آسیا احتمالا به دسترسی بیشتر ایالات متحده به قلمرو استراتژیک مرتبط برای بهکارگیری یا استقرار نیروها بهمنظور حفظ «وضعیت نیروی بازدارنده» یا «وضعیت انکار» منجر خواهد شد.
وضعیت انکار ایالات متحده برای آسیا
«وضعیت نیروی انکار» ایالات متحده که برای جلوگیری از تجاوز طراحی شده است؛ درحالیکه ثباتِ بحران را تقویت میکند (یا حداقل تضعیف نمیکند) میتواند به ایالات متحده و چین کمک کند تا از درگیری جلوگیری کنند و به تلاشهای سیاسی و دیپلماتیک فضای لازم را برای بهبود روابط به شیوههای اساسیتر بدهد. «انکار» به یک اصطلاح بسیار محبوب در بحثهای مربوط به استراتژی نظامی ایالات متحده در قبال چین تبدیل شده است. بااینحال، به نظر میرسد برخی از تحلیلگران این اصطلاح را تا حد زیادی مترادف با هر استراتژی شکست دشمن میدانند.
تعریف خود ما مبتنی بر استفاده تاریخی از این اصطلاح برای اشاره به استراتژیای است که به دنبال جلوگیری از دستیابی دشمن به اهداف تهاجمی است، نه استراتژیای که به دنبال تسلط یا کنترل جامع بر تمام بخشهای میدان نبرد از ابتدای درگیری است. یک استراتژی بازدارنده یا انکار برای آسیا حول سه عنصر ساخته خواهد شد: اهداف نظامی بهوضوح تعریف شده و محدود، وضعیت و نیروهای انعطافپذیر و عملیات مرحلهای.
