اخبار صنعت، معدن و تجارت روزنامه شماره ۶۵۱۰

موج سرمای بهمن‌ماه، ناترازی مزمن انرژی و سهمی که در بزنگاه‌ها از جیب بخش صنعت پرداخت می‌شود را پررنگ‌تر از قبل کرد. همزمان با افت دما و افزایش مصرف خانگی، جریان گاز تحویلی به واحدهای صنعتی در بسیاری از استان‌ها دچار اختلال شد؛ تصمیمی که اگرچه با منطق مدیریت بحران انرژی توجیه می‌شود، اما در عمل هزینه آن مستقیما به تولیدکنندگان منتقل شده است. تجربه سال‌های اخیر نشان می‌دهد که در هر دوره سرما، صنعت نخستین بخشی است که به‌عنوان «سوپاپ اطمینان» شبکه گاز عمل می‌کند. اگر چه در مقاطعی از سال محدودیت گاز تحویلی به صنایع اعمال می‌شد اما در یک ماه اخیر هم بخشی از صنایع بیشتر از هر زمان دیگر مشمول این محدودیت شدند. با این حال در ابتدای هفته وزارت صمت اعلام کرد که محدودیت‌های گاز برطرف شده است؛ مساله‌ای که با توجه به گرم‌تر شدن هوا طبیعی به نظر می‌رسد. نکته نگران‌کننده‌ آنجاست که این الگو دیگر یک استثنا نیست، بلکه به رویه‌ای تکرار شونده در بخش صنعت تبدیل شده است. صنعتی که باید موتور رشد اقتصادی باشد، در فصل سرما به حاشیه رانده می‌شود و برنامه‌ریزی تولید برای آن غیرقابل پیش‌بینی‌تر از هر زمان دیگری شده است. تداوم این وضعیت به معنای افزایش ریسک سرمایه‌گذاری، کاهش انگیزه توسعه ظرفیت و عقب‌ماندن صنایع از رقبای منطقه‌ای است.

اقتصاد ایران امروز در مرحله‌ای حساس و تعیین‌کننده قرار گرفته است؛ مرحله‌ای که بیش از هر زمان دیگری نیازمند ثبات، پیش‌بینی‌پذیری و هماهنگی در سیاستگذاری است. مساله اصلی فعالان اقتصادی صرفا کمبود منابع نیست، بلکه افزایش ریسک تصمیم‌گیری و نااطمینانی نسبت به آینده است که این وضعیت را می‌توان به‌روشنی در دو حوزه «تولید» و «تجارت» مشاهده کرد.

وزارت جهاد کشاورزی از جدیدترین بسته سیاستی خود برای تامین کالاهای اساسی رونمایی کرد؛ تجارت نفت در برابر غذا. بر این اساس مقرر شده وزارت کشاورزی واردکنندگان کالاهای اساسی را به وزارت نفت معرفی کند و این شرکت‌ها محموله‌های نفتی دریافت کنند. برخی از فعالان اقتصادی نسبت به کارآمدی این سیاست ابراز تردید کرده و تاکید دارند که بازار نفت و محصولات غذایی تفاوت‌های ساختاری مشخصی دارند. برخی دیگر معتقدند که این روش می‌تواند منافع گروه خاصی از بازرگانان را تامین کند.