پوریا شوریابی

در حال حاضر نبود چشم‌انداز اقتصادیِ شفاف و پایدار در ایران، یکی از مهم‌ترین عواملِ شکل‌دهنده به رفتار بازیگران اقتصادی است. وقتی سیاستگذاری مالی و پولی، بودجه‌ای و ارزی فاقد ثبات و غیرقابل‌پیش‌بینی باشد، هزینه تصمیم‌گیری بلندمدت برای بنگاه‌ها و سرمایه‌گذاران بالا می‌رود. در این شرایط نوسان انتظارات به‌سرعت در قیمت دارایی‌ها، به‌خصوص در بازار ارز و سهام بازتاب می‌یابد و نتیجه‌اش کاهش سرمایه‌گذاری مولد، تعطیلی طرح‌های توسعه و فشار بر اشتغال خواهد بود. در کوتاه‌مدت چشم‌انداز اقتصاد ایران ترکیبی از رشد بسیار آهسته یا منفی، تورم بالا و سرکوب اعتماد عمومی است. صندوق بین‌المللی پول (IMF) و بانک جهانی و مرکز آمار ایران هر کدام برآوردهای متفاوتی ارائه کرده‌اند که نشان از عدم قطعیت عمده در برآیند اقتصاد کلان ایران دارد.در شرایطی که اقتصاد افق روشنی ندارد، متد تصمیم‌گیری و تفکر فعال اقتصادی تغییر پیدا می‌کند.